بانویی پا
به سن نهاده در پاسخِ پرسشگر رسانه ی «پشم و شیشه»*
خود وی را در جایگاه پاسخگو می نشاند:
«اونکه
چند تا ماشین داره، چند تا مغازه داره، یک تومن می گیره، من هم که هیچ ندارم، کرایه
[خانه] هم می دم، یک تومن می گیرم؛ درسته؟
پی افزوده:
واکنش
پنداربافانه ی «ملیجکِ چاچول زبان نظام خرموش پرور دزدان اسلام پیشه به پرسش بجا و بهنگام آن بانو:
همین فرمایش آن بانوی مُکَرَّمه مصداق عدالت اسلامی است! لا
الله الا الله! ما چکار کنیم که «عوام النّاس عزیز»
به آنچه دارند و ما با کالابرگ دهان شان را شیرین کرده ایم، خشنود شده و کم تر غُر
و لُند کنند؟ نمی بینند که «ایران عزیر» با تحریم های «شیطان بزرگ» و همدستانش
روبروست و ما هر چه می کوشیم آن ها را از خر شیطان پیاده کنیم، تاکنون به جایی نرسیده
ایم؟!
ب. الف. بزرگمهر ٢٢ آبان ماه ١۴٠۵
* «... سال های نخست انقلاب، به خیال خود همه ی برنامه های "زیان آور" برای مردم را از تلویزیون پاک کرده بودند. نتیجه اش این شد که پس از مدتی دیگر کسی تلویزیون نگاه نمی کرد و مردم نامش را گذاشته بودند: «پشم و شیشه!»
برگرفته از یادداشتِ «عجب بلای دامنگیری شده این اینترنت!» در پیوند زیر:
ب. الف.
بزرگمهر ۱۳ خرداد ماه ۱۳۹۰
