«مردم در روی زمین برای کامیاب شدن یک چیز کم دارند و آن اعتماد به یکدیگر است؛ ولی این دانش برای کسانی که قلبی کوچک و روحی پست دارند و جز قانون سود شخصی هیچ قانونی نمی شناسند، دسترس پذیر نیست.» فارس پورخطاب هراتی

والاترین کاربرد نویسندگی این است که آزمون را به دانایی فرارویاند! ایگناتسیو سیلونه

۱۴۰۴ بهمن ۲۸, سه‌شنبه

کس را بر اندرون حکمی نیست! ـ بازپخشش

... اندیشه ها مادام که در باطنند، بی نام و نشان اند؛ بر ایشان نتوان حکم کردن؛ نه به کفر، نه به اسلام. هیچ قاضی گوید که در اندرون چنین اقرار کردی یا بیا سوگند بخور که در اندرون چنین اندیشه نکردی؟

نگوید! زیرا کس را بر اندرون حکمی نیست. اندیشه ها مرغان هوایی اند.

«فیه ما فیه مولانا»، مولانا جلال الدین محمد بلخی رومی

از «گوگل پلاس» با ویرایش درخور در نشانه گذاری ها از سوی اینجانب؛ برنام را از متنِ نوشته برگزیده ام.    ب. الف. بزرگمهر

https://www.behzadbozorgmehr.com/2014/10/blog-post_25.html

برداشت و بازنویسی درونمایه ی این تارنگاشت در جاهای دیگر آزاد است. خواهشمندم، خاستگاه را یادآوری نمایید!
از «دزدان ارجمند اندیشه و ادب» نیز خواهشمندم به شاخه گلی بسنده نموده، گل را با گلدان یکجا نربایند!

درج نوشتارهایی از دیگر نویسندگان یا دیگر تارنگاشت ها در این وبلاگ، نشانه ی همداستانی دربست با آنها نیست!