«مردم در روی زمین برای کامیاب شدن یک چیز کم دارند و آن اعتماد به یکدیگر است؛ ولی این دانش برای کسانی که قلبی کوچک و روحی پست دارند و جز قانون سود شخصی هیچ قانونی نمی شناسند، دسترس پذیر نیست.» فارس پورخطاب هراتی

والاترین کاربرد نویسندگی این است که آزمون را به دانایی فرارویاند! ایگناتسیو سیلونه

۱۴۰۳ بهمن ۲۵, پنجشنبه

آیا می توان هستی این یکی را از آن یک جدا نمود؟!

از این اختسادنادان اندرزگو باید پرسید:
آیا آنچه شما آن را نظام می خوانید و براستی رژیمی پوشالی بیش نیست با مافیای اختسادی ـ هازمانی و نیز سیاسی فرمانروا بر ایران از دو سرشت جداگانه برخوردار بوده و می توان آن ها را بسادگی از یکدیگر بازشناخت؟* آیا بخشی ـ و از دید من، بخش بسیار بزرگی ـ از چنان رژیم فرومایه، دزدسالار و سزاوار سرنگونی، دربرگیرنده ی گروهبندی های خوب پروار شده ی خرموش های سوداگر نیست؟ و چنانچه هست، آیا می توان هستی این یکی را از آن یک جدا نمود؟!

باور آن سخت دشوار است که سخن تنها بر سر نادانی کسی باشد که خود سال ها سرراست یا ناسرراست در بارگذاشتن آش شلم شوربای کنونی دست داشته و تنها از چندی پیش به این سو، چون شمار دیگری بخت جویانی که از فرجامِ کار ترس برشان داشته، پاورچین پاورچین خود را کنار کشیده و دور می کند.

چه نیازی به در میان نهادنِ گزاره هایی نارسا و دوپهلو که سر به یاوه گویی می زنند، هست؟ آیا وی درنمی یابد که بدین سان، خواه ناخواه دست دزدان بیشرمی که دهه هاست ایران را چاپیده و می چاپند، می شوید و پاک می کند؟

سرنگون باد گروهبندی های خرموش اسلام پیشه ی فرمانروا بر میهن مان در جنگی ساز و برگ یافته به جنگ ابزار!

برپا، پایدار و پیروز باد پیشانی یگانه ی خلق های ایران برهبری طبقه کارگر!

ننگ و نفرت بر همه ی رژیم هایی که به هر شوند سودجویانه و کوته بینانه از رژیم تبهکارِ دزدان اسلام پیشه ی ننگ ایران و ایرانی پشتیبانی می کنند!

ب. الف. بزرگمهر   ۲۵ بهمن ماه ۱۴۰۳

* حسین راغفر: اقتصاددان:

ـ نظام باید بین بقای خودش و بقای مافیاها یک کدام را انتخاب کند

ـ ۴ میلیارد دلار طلای از خارج وارد شده را با نرخ دلار ۱۱۰ و ۱۲۰ هزار تومان می‌فروشند

ـ بانک مرکزی و وزارت اقتصاد نمی‌توانند جلوی افزایش قیمت دلار را بگیرند

ـ منافع ملی قربانی منافع الیگارش‌ها شده و هیچ‌کدام از نهادهای اقتصادی مسئول، اختیار تصمیم‌گیری ندارند. اخبار منتخب

برگرفته از «تلگرام»   ۲۵ بهمن ماه ۱۴۰۳ (برجسته نمایی های بوم از آنِ من است.  ب. الف. بزرگمهر)

هیچ نظری موجود نیست:

برداشت و بازنویسی درونمایه ی این تارنگاشت در جاهای دیگر آزاد است. خواهشمندم، خاستگاه را یادآوری نمایید!
از «دزدان ارجمند اندیشه و ادب» نیز خواهشمندم به شاخه گلی بسنده نموده، گل را با گلدان یکجا نربایند!

درج نوشتارهایی از دیگر نویسندگان یا دیگر تارنگاشت ها در این وبلاگ، نشانه ی همداستانی دربست با آنها نیست!